Drive (2011)

Güzel bir filmdi. Gerek hikayesiyle, gerek netliğiyle ve gerek iddiasız görünümünün altında yatan iddiasıyla izleyicisine ne vaadediyorsa onu veriyor. Filmin bu derece etkileyici olmasının belki de en büyük sebebi gereksiz hiçbir detaya yer vermeyip, tüm öğelerin yerinde ve doğru kullanılmış olmasıdır. Yönetmen Nicolas Winding Refn filmi allayıp pullayıp, araya birkaç mesaj sıkıştırmaktan ziyade hikayeyi olabildiğince duru bir şekilde anlatmayı tercih etmiş. İyi de yapmış.

Never Let Me Go (2010)

Buruk hikayesinden ötürü, izlerken zaman zaman eleştirel izleyici misyonunu bir kenara bırakıyorsunuz ister istemez. Teknik açıdan bir kusuru olsa bile filmin – ki ben denk gelmedim – kendinizi hikayeye öylesine kaptırıyorsunuz ki, fark etmeniz neredeyse imkansız. Gerçekten başarılı bir senaryo nelere kadir.  Tabi filmin bir roman uyarlaması olduğunu da göz önünde bulundurursak yazar Kazuo Ishiguro’yu da tebrik etmek lazım.